لطفا شکیبا باشید

طراحی سبک معماری در لباس

سبک در لغت به معنیِ روش،شکل وشیوه است وسبک سازی به معنای ایجاد روش وشکلی جدید در اجرای یک اثر است، که می توان این موضوع را به همه رشته هایِ هنری تعمیم داد. سبک سازی بر دونوع است، یکی ایستا، که بدون توجه به جریان های اجتماعی، ماهیت خودرا حفظ می کند که به طور مثال، آنچه در هنر مصر شاهد آن هستیم ونوع دیگر پویاست. هدف ما از بیان این مطالب بررسی سبک سازی در طراحی لباس است ، که مستلزمِ پویایی،نشاط و حرکت می باشد،چیزی که در دهه های اخیر کمتر به آن پرداخته شده وبازار پوشاک ایران بیشتر محلی برای مصرف مد وارداتی بوده است. این موضوع در فرآیند تولید از دوجهت بررسی می شود، یکی طراحی ودیگری دوخت. مسئله اول،طراحی ست، که در آن انتخاب یک الگو ومدل ذهنی اهمیت بسیاری دارد واین گزینش باید با قابلیت استخراج مدل های فراوان دیگر نیز همراه باشد. به طور مثال، اگر ما در این عرصه با ایده طبیعت گرایی وارد شدیم، بتوانیم با استفاده از نمونه های موجود در طبیعت نظیر گل، برگ، پرندگان و غیره... وبا رعایت هم زمان اصول در طرح های مورد نظر، خلاّق باشیم. مسئله دوم، چگونه دوختن است.استفاده درست وبجا از تکنیک های دوخت به جای استفاده از پارچه متفاوت، می تواند در این روند موثر واقع شود، به عنوان نمونه، استفاده از پیلی، پنس و اوازمان در یک آرایش هماهنگ با طرح مورد نظر. نکته حائز اهمیت،بسترهای موجود برای استفاده از این قابلیت هنری ست. به عنوان مثال، سبک سازی در حوزه خطوط معماری. ما می توانیم با استفاده از تنوع مکان های تاریخی وآثار باستانی موجود در کشورمان که هر کدام دریایی از اطلاعات هنری ست، طرح مورد نظر خود را با خطوط ، رنگ ها وشیوه ترکیب بندیِ این آثار همسو کنیم. این هماهنگی باید به نوعی علاوه براینکه برای مصرف کننده داخلی چشم نواز وجذاب باشد، بتواند نگاه مخاطب جهانی را هم به خود جلب کند ودر وهله اول لازمه این مسئله پرهیز از اغراق است.اغراق در هر شیوه ای، سبب دلزدگی بیننده ی اثر هنری می شود وچه بسا، نظر کلی آن را درباره یک طرح تغییر می دهد. استفاده از رنگ های اصیل ایرانی زیباست،اما به این معنا نیست که رنگ را عیناً در طرح مورد نظر تکرار کنیم، ما می توانیم با استفاده از درجات رنگی مشابه، با توجه به رنگ روز وفصل مورد نظر، در رنگ ها تغییر ایجاد کنیم. اجرای سبک معماری در طراحی لباس نیازمند مطالعه در حوزه معماری ست.زیرا این هنر از رشته هایی ست که کمتر دستخوش تهاجم فرهنگی شده وحتی در دوره های تاریخی صادر کننده هم بوده است، که ما نظیر آن را در معماری تاج محل می بینیم، اثری ایرانی با رگه هایی از سلایق هندی. ونکته آخر اینکه، مطالعه، به کشف چگونگی وچراییِ پیدایش اشکال وخطوط کمک می کند وراهنمایِ ما در استفاده ی بجا از آنها، در ترسیم طرح لباس می شود. می توان از این سبک، بیاد نام کهن معماری، مهرازی، نام برد، که خود، زمینه سازِ آثارِ متنوعی در دراز مدت خواهد شد. البته نوشته های بالا، مثالی برای تفهیم ماهیت سبک سازی در حوزه طراحی لباس است، که در دهه های اخیر، ابزار استفاده طراحان مد وفشن دنیا برای تجارت و به دست گرفتن بازار جهانی بوده است.

مطلب بسیار خوب و درستی بود که در سالهای اخیر با وجودی که طراحان روبه هنر سنتی ایران آورده اند و از کاشیکاری و معماری و غیره الهام میگیرند ولی شاهد یک سبک نو جدید نیستیم و دوباره حتی طراحان ایرانی هم از هم کپی میکنند و با اندکی تغییر به نام خود طرح و مدل میدهند .


نظر خود را بیان کنید

Captcha